TIP OKUMAK

Yıllar yılı hayalimdi tıp okumak,doktor olmak...

Sonra bir gün bunun yalnızca bir hayalden ibaret olmasından nefret ettiğimi gördüm ve birden önümde o büyük kapılar aralandı. Uzun, engebeli bir yola açılan kapılar.

Ben o kapılar açılsın diye bile çok uğraştım. Hele o yolda yürürken... Çok acı çektim,çok şeyden vazgeçtim...Hayatla yüzleştim.

Ve en ağırı geri dönmek oldu belki de. En büyük kabusum bile gerçek olmuştu hayallerimin yolunda.

Ama vazgeçmedim, yılmadım, bir söze kanıp da pes etmedim, savaştım!!! Değecek,inan değecek dedim!

İnandım, canı gönülden inandım. Gün gelecek ve tüm bunlara değecek dedim.

En sonunda gerçekleşti hayallerim, hem de hepsi! Tam olarak değil belki ama gerçekleşti işte!

Hayallerimin diyarına gittim, gezdim, gördüm ve keşke görmeseydim dedim, keşke hep hayal olarak kalsaydı dedim, umduğum gibi değildi California!

Tıp kazandım, ama Antep! Başta büyük bir hayalkırıklığı yaşadımsa da onu da atlattım. Alıştım, kabullendim.

HAYALLER HAYAL OLARAK MI KALSAYDI???

Yanıma derin düşünceler kar kaldı!!!